Euromariconómetro 2012!

Non é que o esquecese! Non o esquecín! Por suposto que non! Só que este ano decidín publicar o Euromariconómetro á marxe do Top 10, porque penso que merece unha entrada propia, e que quede para a posteridade, porque agora coloquei unha ferramenta no blog, o LinkWithin, que conecta unhas entradas con outras de forma aleatoria.

Xa sabedes, o Euromariconómetro é un ránking que fago eu tódolos anos cos rapaces máis guapos do festival de Eurovisión. Realmente xa o levo facendo moitos anos, porque isto é xa toda unha tradición; pero o ano pasado decidín publicalo por primeira vez. E este ano repetimos!

Lémbrovos que no Euromariconómetro non xulgamos as cancións. Estamos a xulgar o sex-appeal dos cantantes europeos, que é moi distinto. Eu xa fixen o meu Top 10 e xa dei a miña opinión con respecto ás cancións. Agora toca falar dos corpos! É dicir, pode cadrar que a canción sexa unha merda, pero o rapaz estea potente, coma é o caso do representante da ex república soviética de Moldova.

Farei unha enquisa, ademais, e deixareina na marxe dereita do blog, para que vós fagades un exercicio de mariconidade, e tamén opinedes. Unha vez pasado un tempo, publicarei os resultados da enquisa.

Eurovisión Baku (Acerbaixán) 2012. O meu Top 10 persoal!

Esta entrada poderá ser obxecto de cambios no futuro inmediato, a medida que vaian aparecendo novas cancións, ou outras cancións que xa me gusten, medren en min.

De corenta e dúas cancións, estas son as dez que máis me gustan:

Hungary 1 point!

Xa sei que un puntiño non é moito, pero esta é unha escolma de corenta e dúas cancións, e en Eurovisión só che hai doce puntos para repartir! Esta canción está definitivamente entre as miñas favoritas. O tema húngaro ten certo estilo británico, moi comercial, bo; pero algo oído xa. Teño a sensación de telo escoitado mil veces na radio. Non sei a que grupo británico me recordan... Oasis? Non sei. Veremos como queda!

Ukraine 2 points!

Gústame moito a versión de estudio desta canción. Xa sabedes que me encanta a música dance e tamén me gusta moito a voz de Gaitana, a cantante, que ten unha cor de voz afroamericana moi bonita. O que xa non me gusta tanto é escoitala en directo. Véxolle que se afoga, desafina coma unha gata e perde por completo o control da canción. A esta vaille pasar coma o ano pasado á húngara, que estragara a canción en directo. Unha mágoa, porque a min a canción me gusta! É moi eurovisiva! Parece unha canción de David Guetta ou un himno gay! Pero hai que ensaiar máis! Moita sorte, e se non se afoga, pasará á final!

E, por suposto, xa adiviñaredes o que opino con respecto aos Power Rangers trompeteiros que ten Gaitana detrás, non? Encántanme! A min os homes vestidos de neopreno...

Belarus 3 points!

Nunca tiña metido a Bielorrusia no meu top 10, pero este ano a súa canción gústame moito. A canción, coma a húngara, ten un estilo pop-rock británico, bastante comercial, e os rapaces son moi guapos, a verdade. Agrada ao oído e á vista. Iso gústame. Boa combinación. Iso é moi importante! As cancións deste tipo parecen cativas cando as ves nos escenarios máis pequenos dos platós das televisións nacionais, pero logo medran moito no escenario do festival cos lanzachamas, os fogos artificiais, as luces, os planos medidos ata o milímetro, etc. Espero que pasen á final e queden ben.

Documentación audiovisual sobre o Brasón de Armas do Reino de Galicia.

Para aqueles que deturpan con símbolos partidistas o emblema nacional, e os símbolos que son de todos (a bandeira, o brasón, a lingua, o nome do país, etc), eliminando del o símbolo heráldico, histórico, secular, do Estado Galego, tráiovos algunha documentación audiovisual para que reflexionedes un pouquiño:

Unha nova reintegrallada: cal é o nome que recibe a Lingua Galega a nivel internacional? Comprobémolo!

Unha das meirandes falacias do reintegracionismo, que insulta á intelixencia de calquera, é o postulado de que a lingua dos galegos recibe o nome local de "galego", e que esta mesma lingua se coñece no mundo polo nome de "portugués", sendo o termo "galego" un mero localismo autonómico. Como todos ben sabemos, isto é unha estratexia ao servizo do imperialismo portugués e do sionismo catalán, para acabaren coa nosa identidade propia, agochando o noso nome baixo a terra e negando a nosa identidade milenaria, moi anterior á castelá, portuguesa ou catalá. As linguas dos pobos levan os etnónimos das xentes que as crearon. A lingua galega desenvolveuse dende o latín in situ en Galicia. É a lingua autóctona de Galicia, e isto significa que, a diferenza doutros sitios, o galego non é produto da reconquista de ninguén nin tampouco do colonialismo moderno. É unha lingua cocida na antiga Gallaecia romana e no Reino de Galicia, no Suevo e no baixomedieval, con moitos ingredientes: latín vulgar, linguas celtas, linguas íberas, gótico (xermánico), árabe e mozárabe; todas aquelas bagaxes étnicas que pouco a pouco configuraron a nosa identidade. O noso idioma, todo el, elaborado polo Pobo Galego. É o noso patrimonio, que a nós só pertence, e como tal, temos dereito de que a nosa lingua se chame polo noso propio nome, dentro e fóra de Galicia. Este é o termo histórico e o único lexítimo: o pobo galego chámalle á súa lingua "vulgaris Gallecie lingua" xa dende o século XII, e este é tamén o nome que se rexistra en Rosalía de Castro "lengua gallega" en pleno século XIX, moito antes da chegada da autonomía, como postulan estes energúmenos con tendencias suicidas. Non é certo que o galego medieval se convertese en lingua de estado en Portugal, porque xa fora lingua de estado no Reino de Galicia, e continuou séndoo ata os Reis Católicos. Non é lexítimo; polo tanto, dende o punto de vista étnico, histórico e mesmo político, que a nosa lingua se coñeza por un nome alleo e estranxeiro. É un roubo; un expolio do noso patrimonio. É verdadeira piratería.

En relación coa construción dunha variedade estándar para a Lingua Galega. O Oxford English Dictionary: un exemplo a imitar do estudo científico dunha lingua.

Nesta nova entrada quero compartir convosco o que aprendín, hai xa varios anos, no curso de Lingüística Diacrónica (o estudo do desenvolvemento dunha lingua no tempo) na facultade, unha materia dura de roer. Xa sabedes que fixen Filoloxía Inglesa e que a nós tócanos estudar este tipo de cousiñas. Trátase do Oxford English Dictionary, o dicionario máis prestixioso do mundo anglosaxón, que recolle de maneira estritamente descritiva tódalas palabras, simples ou compostas, da lingua inglesa. Simplemente, recólleas e descríbeas a tódolos niveis: ortográfico (desenvolvemento da ortografía da palabra ao longo dos séculos), etimolóxico (orixe da palabra) e semántico (significados vixentes e obsoletos).

O Sefardí: o irmán pequeno do Castelán.

Se o Portugués ten unha lingua irmá, diferente de este, que é o Galego; o Castelán, tamén ten unha lingua minoritaria estreitamente emparentada con el, pero distinto ao mesmo tempo, e que tódolos falantes de español, a pesar das diferenzas evidentes, podemos entender sen problema: o Sefardí, Ladino ou Xudeoespañol. É a lingua da comunidade xudía que fora expulsada de España polos Reis Católicos en 1492. Deriva do Castelán medieval con certa interferencia do Hebreo! :)

Escoitádeo:

Fermosísimo! ;)

Wikipedia en Sefardí: http://lad.wikipedia.org/wiki/La_Primera_Hoja

Que baaaaaarbaridade! :P~~~